Waterpijpen

 

waterpijp

De airco blies heerlijk verkoelende lucht het interieur van mijn kleine leasebakkie in. Ik had de deur van mijn werk achter me dichtgetrokken en was op weg naar huis, het weekeinde was begonnen. Op zich al een reden om blij te worden maar ter verhoging van de feestvreugde was het buiten zomer in optima forma met strak blauwe lucht en heerlijke temperaturen. Kennelijk was ik niet de enige die dat zo ervaarde want op de één of andere manier leken de mensen wiens pad ik kruisde in het verkeer ook allemaal wat meer ontspannen en wat minder opgefokt. “Gaat u maar voor, nee, na u!” Heerlijk. Behalve het mooie weer was daar nog een goede reden voor: Het was bouwvak. En dat betekent dat de beste chauffeurs van Nederland ontbraken aan het wegverkeer. Het is altijd zeer duidelijk merkbaar als de busjes van bouwbedrijven en zzp-bouwvakkers ontbreken. En ik moet zeggen ik mis de busjes die zich het recht hebben op toegeëigend permanent op de linker baanhelft te mogen bivakkeren absoluut niet. Net zo min als het fenomeen van de Volkswagen Transporter 2.5 Tdi grill die met een snelheid van zo’n 120 km je achteruitkijkspiegel vult, aldus zich een weg banend door de ochtendspits als mozes door de rode zee. En dat alles sturende met de knieën om ondertussen met de handen een sjekkie te kunnen rollen. Unieke vaardigheden, maar dankzij de bouwvak lagen al deze mannen hun roes uit te slapen op de diverse playa’s van de costa’s. Heel fijn voor die mannen, maar ook fijn voor ons want het scheelt toch gauw een kwartier reistijd. En een kwartier op dat moment van de dag overhouden is een kostbaar genot als vader en full time werknemer. Ik suisde dus in de kortste tijd van mijn werkplek naar huis, vergezeld door een passend muziekje van Bob Marley om de tropische buiten temperaturen te complementeren..

Ik verheugde me er op om de kinderen op te halen uit school die middag. Lekker rommelen in de tuin en met de Barbecue. Ik had de dag daarvoor alle ingrediënten gehaald om een goed verkoolde hamburger te kunnen bereiden. En dan bedoel ik natuurlijk niet zo’n kant en klaar gekruide uit vaag vlees en smaakstoffen met vage E-nummers samengesteld excuus van een hamburger. Nee, vers biologisch rundvlees van een koe die een leven heeft gehad, en verse kruiden. Al rijdende nam ik in mijn hoofd nog eens door welke ingrediënten ik nodig zou hebben en bij alles wat ik kon verzinnen kon ik ook “check” roepen tegen mezelf. Alkmaar kwam al snel in beeld en het laatste stukje koos ik de route langs het centrum en kwam ik nog meer vrolijke mensen tegen in zomerse gewaden. Langs het water lagen vele mensen in het gras de langs tuffende bootjes te bekijken. Nog 2 bochten en ik was thuis. Eenmaal geparkeerd deed ik de deur van mijn autootje open (door vrienden vaak liefkozend “trutteschudder” genaamd vanwege het ietwat vrouwelijke karakter van mijn auto) en de warmte viel als een dekentje over me heen. Heerlijk. Ik hou van de zomer. Ben absoluut geen wintermens. Fluitend loop ik mijn huis binnen en neem wat te drinken. Door de goede filevrije progressie heb ik wat meer tijd dan normaal voordat ik op de fiets stap om mijn kinderen uit school te halen. Meteen de deur naar mijn tuin open. Mijn tuin. Tja, wat zal ik daar van zeggen. Zonder enige twijfel de lelijkste en meest verwaarloosde tuin van de straat, maar het is wel mijn tuin. Ik kan er heerlijk in de zon zitten en de kinderen kunnen er heel fijn spelen. En voor mij is dat voorlopig al genoeg. Winston Churchill schijnt ooit eens gezegd te hebben “ik ben al snel voldaan, ik neem genoegen met het beste”.  Ik doe het voor minder als het om de inrichting van tuinen gaat.

Na een verfrissende versnapering stap ik op de fiets en rijd fluitend richting de school van mijn kinderen die op slechts een paar minuten afstand te vinden is. Op het plein staan de vaders en moeders tegen elkaar te zoemen over het mooie weer, in afwachting van hun kroost. Ik vind dat altijd weer een leuk moment als die deur open gaat en mijn minderen naar buiten komen het plein afzoekend naar een ouder. En als hun ogen dan de mijne treffen komen ze in draf op me af om enthousiast in mijn armen te springen. Heerlijk. Wat zal ik dat missen als ze zich daar te groot voor vinden, maar voorlopig kan ik er nog van genieten. Traditioneel moeten we nog even terug om de vergeten gym spullen op te halen (kinderen van hun vader) en dan kunnen we op weg naar huis. De boeffies reageren gelukkig enthousiast op mijn plannen om de Barbecue aan te steken. Ik completeer het feest door twee potjes bellenblaas tevoorschijn te halen. En ik heb nog wat tijd voor dat ik het eten ga voorbereiden. Ik besluit om het waterpijpje in te wijden dat ik daags daarvoor voor € 6,95 heb gekocht bij de Action. Wie mij een beetje kent weet dat deze waterpijp zeker niet zal dienen voor allerlei obscure geestverruimende of vernauwende middelen, maar gewoon voor een beetje pijptabak. Het installeren en in gebruik nemen van dit dingetje wekt de aandacht van de oudste van mijn nageslacht, de dochter van 9. De jongste, mijn zoon, is te druk met het maken van een pijl en boog van takjes en elastiek. “Wat is dat pap?” vraagt mijn dochter. Na de eerste uitleg krijg ik een preek van haar. “Roken is slecht voor je” zegt ze stellig. Tja, daar sta je dan met je waterpijp. Ze heeft natuurlijk gelijk en ik kan alleen maar achter haar standpunt staan. Ik verdedig mijn zwakte van die middag met een slechte uitleg dat je de rook van een pijp of sigaar niet inhaleert waardoor het minder ongezond is, maar dat snijdt geen hout natuurlijk. Gelukkig neemt haar nieuwsgierigheid de overhand en kan ik de reeds door mij verloren discussie snel wenden met uitleg over de werking. Als het pruttelende oosterse apparaatje daadwerkelijk begint te roken als ik aan het slangetje lurk ontstaat in één keer een hele gênante situatie die zo typisch is voor de verassingen situaties die kinderen soms volkomen onverwacht kunnen veroorzaken. Mijn dochter is zodanig gefascineerd door het waterpijpje dat ze vindt dat haar broer dit toch ook moet zien. En terwijl heel de buurt in alle tuinen om ons heen zich ook buiten laaft aan de heerlijke zonnestralen, roept mijn dochter, zo hard als ze maar kan, door de tuin naar haar broer: “Kom eens kijken, papa zit te pijpen!”….

Ik verslik me in mijn slangetje en mijn hoofd wordt knalrood, en niet van de zon. “Ehhh, dat betekend iets heeel anders…” stamel ik. “wat dan?” is de logische vraag. Tja, dit betekent dat ik een gesprekje moet voeren met mijn dochter waar ik gedacht had me nog een paar jaar op te kunnen voorbereiden.  Het wordt een hele korte, didactisch verantwoorde versie van het verhaal waarbij ik de werkelijke betekenis van het door haar geschreeuwde werkwoord nog maar even in het midden laat. Noem me conservatief maar negen jaar vind ik geen leeftijd om alle ins en outs van de orale sexuele bevrediging uitgelegd te krijgen. Gelukkig neemt ze genoegen met het feit dat het woord slaat op een specifieke handeling als grote mensen elkaar heel lief vinden en elkaar knuffelen. Ze begrijpt dat ze op glad ijs is terecht gekomen en verlangt niet meer uitleg over wat voor handeling dat dan wel is. Misschien is het omdat “knuffelende” grote mensen voor een kind iets unheimisch hebben. Denk maar eens aan de gedachte van je ouders die… Dat bedoel ik.

Na dit gênante intermezzo spoed ik mij naar mijn gehakt. Behalve de gebruikelijke ingrediënten voor gehakt voeg ik een zelfgemaakte pesto toe om  er een Italiaanse gehaktbal van te maken. Op de grill van de Barbecue komen ook wat plakjes chorizo in plaats van de meer gebruikelijke bacon. Een zoete tomatenchutney als garnering en gegrilde sweet patatoes maken het geheel compleet. Een simpele, klassieke salade met mozzarella, geitenkaas en tomaten maken het geheel af. Mijn kinderen vinden het heerlijk en het voorval is al snel vergeten. Nu maar hopen dat de buren de humor er van inzien en geen verkeerde conclusies verbinden aan hetgeen ze hebben gehoord. Het heeft er wel voor gezorgd dat ik nooit meer op dezelfde manier naar mijn waterpijpje kijk.

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

2 Reacties op Waterpijpen

  1. je vader schreef:

    Ja, ja die kinderen toch !!

  2. Thea Plum schreef:

    Voortaan toch maar gewoon aan de sigaar?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>