Ninja Mug

mug-10343

Heerlijk in mijn eigen bed. Het licht uit en met een zucht leg ik mijn hoofd op mijn kussen. Later dan goed voor me zou zijn. Want morgen moet ik voor het eerst na een lekkere vakantie weer aan het werk. Maar een kleine 6 uur slaap, dat moet genoeg zijn.

En net als ik weg begin te dommelen begint het. Een irritant gezoem rond mijn hoofd. Een grof scheldwoord tevens synoniem van een niet nader te noemen vrouwelijk lichaamsdeel rolt hartsgrondig mijn slaapkamer in. Licht weer aan. Ik spied rond met de blik van een doorgetrainde sluipschutter op zoek naar zijn doelwit en houd mijn adem in om te luisteren naar het gezoem. Absolute stilte. Terwijl ik onhoorbaar uit mijn bed glijd, vindt mijn linkerhand op de tast de gereed liggende vliegenmepper. Een 9 volt electronisch vliegen moordwapen, die middag nog met grote schik en onbedoelde electric boogie succesvol getest door mijn jongste zoon. ”They fucked with the wrong marine!” mompel ik zachtjes ondertussen luisterend naar de positie van het monster. Niets. Geen geluid.

Na 10 minuten speuren geen mug gezien. Een engels equivalent van de geslachtsdaad volgt als scheldwoord en onverrichtte zaken keer ik weer terug in mijn bed. Ik leg mijn hoofd weer te rustte en luister. Niets. Net als ik in slaap val hoor ik een keihard zoemen en voel ik tegelijkertijd een zeer irritante kriebel in mijn oor. Licht aan, moordwapen ter hand… Het is oorlog. Niets, absolute stilte. 15 minuten rondkijken, niks.

Ik besluit over te gaan op chemische oorlogsvoering en ga op zoek naar anti muggenspray die ik eenmaal gevonden overvloedig rondspuit op de plek waar mijn hoofd allang had moeten liggen slapen. Net die middag op BNR radio gehoord van één of andere bioloog dat dit soort middeltjes muggen niet of nauwelijks stopt van hun plaaggeesterij maar tegen beter weten in ga ik weer liggen met vertrouwen in de farmaceutische en chemische industrie. De bioloog had gelijk. Niet alleen was ik door eerder genoemde industrie genaaid, de Ninja-mug was terug.

Dit ritueel herhaalde zich nog één keer toen ik besloot me dan maar lek te laten prikken. Ik gaf op. De mug had gewonnen. Ik deed het licht uit en ging liggen. Kom maar dan. Steek me maar. Ik hoop dat je stikt in mijn bloed. En dat maakt de Ninja mug overmoedig. Niet meer wachtende tot ik ingedommeld ben komt ze tevoorschijn en begint haar hersenspoelende irritante gezoem rond mijn hoofd. Nog klaarwakker graai ik woedend maar volkomen blind door de duisternis in de lucht naar de plaats bij mijn oor waar het gekmakende gezoem vandaan komt. Gevolgd door absolute stilte. Dit kon niet waar zijn! Ik durf mijn vuist niet te openen en met mijn andere hand doe ik voor de zoveelste keer die avond het licht weer aan. Ik maal mijn gesloten vuist en laat daarbij mijn vingers langs elkaar glijden voor ik mijn hand langzaam open. Beetje bij beetje word het verwrongen lichaam van de ninja mug zichtbaar in mijn hand. Victorie!

Na een korte reiniging in de badkamer om me van het  levenloze lichaam te ontdoen doe ik met een zeer vergenoegd gevoel het licht uit. De slaaptijd inmiddels gereduceert tot 5 uur. Het maakt niet uit, ik heb gewonnen!

Na 5 minuten: gezoem.  Mijn eerste werkdag was een erg lange dag.

 

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>