De Verstopping

ontstoppen

Als ik in mijn gootsteen kijk braakt deze net de maaginhoud van mijn vaatwasser uit. De lucht houdt het midden tussen die van een toilet in een café tegen sluitingstijd na een bezoek van de supportersvereniging van een middelgrote ere-divisie ploeg en een 5 maanden niet geleegde afvalbak in een studentenflat. Niet fris. Mijn wasmachine spoog diezelfde middag ook al een mild schuimende laag water in mijn bijkeuken uit. Het feit dat dit wel lekker fleurig naar dartelende teddyberen met bloemen in het haar rook deed maar weinig af aan het ongemak. De conclusie is dan ook duidelijk. De afvoer is verstopt. Water dat de kant van het riool wordt opgestuurd keert onverrichte zaken weer terug. Gelukkig alleen in de keuken en bijkeuken en niet in de badkamer en toilet. Het had dus erger gekund, maar prettig is anders. Na het dweilen van de bijkeuken is het water niveau in de gootsteen nauwelijks gezakt. De boel zit nu definitief dicht.

Enkele weken daarvoor ging de voordeurbel. Aan de deur stond een verkoper. Zelfs voordat ik de deur open deed was dat al duidelijk. Netjes in het pak, klembordje onder de arm en een soort sleutelkoord om de nek met daaraan een plastic hoesje met een identiteitskaart die dan vertrouwen moet wekken. Gezien de foto die erop stond een kansloze missie. Ik deed toch maar open en de man stelde zichzelf netjes voor. Of ik wel eens last had van verstoppingen, informeerde hij beleefd. “Nee, maar ik eet ook heel gezond” probeerde ik grappig te zijn. Ik denk dat hij die grap al kende, want hij ging onverstoorbaar door. Hij verkocht een soort verzekering tegen verstopping. Voor een gering bedrag per kwartaal kon ik 3 keer per jaar bellen en werd elke verstopping kosteloos verholpen. Nu liep in de keuken het water toen al zo af en toe wat ongemotiveerd weg, enkele flessen vage chemicaliën die ik om het probleem te verhelpen bij de bouwmarkt had gekocht ten spijt. In principe verkeerde ik nog in de ontkennende fase, maar hij had wel mijn aandacht. Het was duidelijk dat hij goed had opgelet bij de verkoop cursus. Spreken in voordelen en oplossingen, de kant veel “Ja” laten zeggen, (“Zo’n verstopping is toch heel vervelend vindt u niet?”) veel vragen stellen en gebruik maken van de antwoorden. “Heeft u kinderen? Wel eens klein speelgoed in de afvoer gehad?” Hij had me echter al. De prijs was goed, de dienst was duidelijk en ik had een potentiële verstopping. Het enige waar ik nog twijfel over had was de integriteit. En dat had hij snel door. Het contract kwam op tafel met duidelijke voorwaarden en altijd op te zeggen. En zo waren er nog meer zaken die er voor zorgde dat het een goede indruk maakte. Ik schoof mijn principes om nooit iets aan de deur te kopen aan de kant en tekende. Alles verliep keurig zoals de man had aangekondigd. Een telefoontje ter bevestiging, een briefje en vervolgens een plastic kaartje op creditkaart formaat met mijn klanten nummer en het noodnummer erop. Het zag er goed uit.

En het was vandaag duidelijk, ik had het kaartje met het noodnummer nodig, daar mijn spoelbak er nog steeds uitzag als een vergaarbak van dweilwater na 2 uur schoonmaken in de gemiddelde snackbar aan het einde van een zaterdag avond. Het vette water met resten van het eten van de vorige avond liep echt niet meer weg. Na het intoetsen van het 0800 nummer was ik geestelijk voorbereid op een stief kwartier nummers drukken in antwoord op een computer gestuurde telefooncentrale. Niets was minder waar. Ik had al iemand aan de lijn voordat ik hem had horen overgaan. Een persoon, levend zo te horen. Een vriendelijke damesstem vroeg me namelijk meteen waarmee ze kon helpen. Ik had geleerd van mijn vorige slechte grap dus dubbelzinnige seksistische toespelingen over het afzuigen van afvoerpijpen liet ik achterwege en ik gaf haar een zakelijke uitleg van de situatie. Ik zou terug gebeld worden. Deceptie. Jammer. Het begon zo kordaat. Terug gebeld worden. Dit kon wel even gaan duren. In gedachte had ik al een deadline neergelegd. Als ik over een uur nog niets gehoord zou hebben zou ik toch zeker weer gaan bellen. Nou, een uur is misschien ook wel wat kort, na 2 uur zou ik wel gaan bellen. Ok, aan het einde van de middag. Nou, als ik niks zou horen zou ik de volgende dag absoluut bellen. Je moet iemand ook de kans geven tenslotte.

10 Minuten later: telefoon. Arie aan de lijn. Arie was de ontstoppings-werkleider. In mijn enthousiasme riep ik dat hij eigenlijk dus de opper-ontstopper was. Toch weer een flauwe grap die terecht genegeerd werd. Hij wist me wel te vertellen dat zijn collega toevallig in mijn stadje aan het werk was en diezelfde middag nog kon langskomen. Kijk, dat is niet slecht. Het toeval wil dat ik die middag èn vrij was, en geen plannen had. Een zeer zeldzame combinatie doordeweeks.

Precies op het afgesproken tijdstip verscheen de collega van Arie de opper-ontstopper. Het eerste wat je onwillekeurig doet in zo’n geval, of dat nou terecht en eerlijk is of niet, is iemands capaciteiten aangaande de te verrichte arbeid aflezen aan iemands uiterlijk. En ik had mijn twijfels. Tenzij hij zelf de leidingen inkroop om de verstopping op te zoeken want voor mij stond een mannetje, nauwelijks langer dan een gemiddelde gootsteen ontstopper. U weet wel: Een houten steel met zo’n rubberen dop die als hij heel veel mazzel heeft ook nog wel eens aan het uiteinde van een trompet eindigt in een rokerige jazz-club. Het overalletje dat de man droeg moet van de kinderafdeling zijn gekomen want mijn dochter van 9 had hem ook gepast. Ofschoon het veel te gebruinde, doorgroefde duidelijk verraadde dat deze man langer dan een jaar of 45 op aarde rondliep vond hij het blijkbaar nodig zijn kinderlijke postuur te compenseren met de foutste pornosnor die je ooit hebt gezien. Met een sierlijke boog onder de neus door liep deze streep haar van bakkebaard naar bakkebaard. Perfect geknipt en gekapt, dat wel. Achter de bakkebaarden nog meer compensatie voor zijn lengte: Een paar enorme oren. Volgens mij had hij goudgeld kunnen verdienen als figurant in de film „De Hobbit”. Een bijzondere ring had hij ook al om. En geen make up nodig.

Onder zijn armen had hij apparatuur en slangen die mij op vreemde wijze deden denken aan een heel vervelend inwendig darmonderzoek dat ik ooit eens heb gehad, maar waarvan ik u de details zeker zal besparen. Na het uitwisselen van wat beleefdheden liet ik hem binnen en voordat ik wilde vragen of hij een trappetje nodig had voor de drempel was de ontstobbit al in mijn keuken. Het bewijs van het probleem stond nog een cm of 5 hoog in de spoelbak en een inspectie van het putje leverde wat gepruttel van onder de snor vandaan over het ontbreken van een kraagje aan de stankafsluiter of zoiets. Ik had de koffie nog maar nauwelijks klaar en vrijwel het complete arsenaal aan slangen was in de afvoerput verdwenen. De andere kant werd gekoppeld aan luid ronkende machines en na enkele minuten gerommel en geluiden uit het midden-aarde-rijk was klaarblijkelijk de oorzaak gevonden en verholpen. Toen de koffie onder de pornosnor verdwenen was werden de slangen alweer opgeruimd en kreeg ik een verslag dat net zo kort was als de man zelf. Ik maakte er uit op dat vet de oorzaak van de verstopping is geweest, waarschijnlijk een erfenis van de vorige bewoners gezien mijn schoonmaak gewoontes. Ik kreeg nog een tip over heet water en soda en voor ik het wist stond Frodo zijn spulletjes alweer in de auto te gooien. In tegenstelling tot mijn vooroordeel een zeer effectief bezoek.

Mijn water loopt weer weg en ik heb de kosten van het jaarabonnement er al uit wat mij betreft. Het verdwijnen van de rioollucht in de bijkeuken heeft iets langer geduurd maar inmiddels doet de door mij geïmproviseerde nieuwe stankafsluiter goed zijn werk. De kinderen namen het feit dat één van hun strandemmertjes voor de fabricage hiervan is geofferd erg goed op. Eind goed, al goed en een stuk sneller dan de film. Benieuwd of hij die ring nou al eens terug gebracht heeft.

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

2 Reacties op De Verstopping

  1. Thea Plum schreef:

    Leuk komisch stuk. Als die man ooit nog eens komt, moet je hem vragen of hij vroeger wasmachines repareerde. Ik heb lang geleden zo,n zelfde soort monteur gehad voor de wasmachine, een bovenlader. Ik was iedere keer geneigd om hem aan zijn broekje vast te houden, zodat hij niet in de trommel verdween.

  2. je vader schreef:

    Ook ik heb last gehad van een verstopping, het belangrijke verschil was echter dat ik
    voor een ontstopper de huisarts nodig had. Die was op vakantie dus kreeg ik de
    vervangde arts aan de lijn. Nog dezelfde dag kon ik een ontstopper halen, bij de
    apotheek. Helaas geen resultaat. Weer de vervangende huisarts gebeld, “ik kom wel even langs”, was het toch wel verrassende antwoord! Ze kwam met het middel al in
    haar hand (formaat ½ ltr fles) “Ik doe het wel even”was de volgende verrassing en ze voegde de daad bij het woord, na de voor mij nodige instructies! Ik had geen tijd meer om haar te bedanken. “Ik kom er wel uit hoor, ga maar en weg was ze. De verstopping overigens ook. (En nu denk ik aan het antwoord van Thea Plum, ik kreeg niet de tijd
    om de dokter tegen te houden wel de neiging.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>